noszę w sobie tęsknotę  rozsypaną w hebanowej pościeli. pragnę miodowego dotyku odległych słońc. spotkałam ciebie – cały wszechświat rozbłysł w twoich oczach. zdałam sobie właśnie sprawę, że płacz jest intymniejszy od sexu.

serce mi łomocze, gdy przyglądamy się sobie. kiedy pochylasz się nade mną twoje ciepło przenika do mnie. przenika pod skórę. jest tak bolesne, że nie mogę znaleźć myśli. zapominam, że mój mózg jest pełen smutnych twarzy. czuję ciepło twojego oddechu na skórze. moje ciało drży. jakimi słowami opisać to spojrzenie wędrujące ode mnie do ciebie i z powrotem?

Przytul mnie mocno, likwidując barierę skóry tak jakbyś chciał żeby nasze żyły związały się w supeł. I pomyśleć, że ktoś właśnie umiera i ktoś cierpi i usta do krzyku otwiera kiedy ja rozmawiam z tobą szeptem. Zapisz w pamięci wszystkie wyznania i szepty i zachowaj dla siebie.

opowiadać cały świat, całować cie w usta, szyję, nos, oczy, uszy, splot słoneczny, ręce, palce, łokcie, pępek, brzuch, kolana, stopy, kostki, duszę. obejmiesz mnie i chuchniesz w twarz srebrem; zamienimy świat w lunapark; zło w zmrożoną oranżadę; wojnę w popcorn; nienawiść w papierosa po kawie.